Matlamat jatuhkan BN

MATLAMAT UTAMA UNTUK JATUHKAN BARISAN NASIONAL 

Kenyataan terbaru pemimpin kanan Pas dalam media sosial agak menarik juga, jika kenyataan itu tidak ditokok tambah atau diputarbelit. Kenyataan dari Dato' Tuan Ibrahim Tuan Man, Timbalan Presdien Pas serta reaksi dari Dato' Iskandar Abdul Samad, Naib Presiden Pas merangkap Pesuruhjaya Pas Selangor, dikuti sokongan DS Mohamed Azmin Ali, Timbalan Presiden PKR merangkap Menteri Besar Selangor sebagai satu cetusan baru dalam percaturan politik nasional menjelang PRU14. 

Kedua-dua pemimpin Pas dan MB Selangor senada menyimpulkan matlamat utama parti-parti pembangkang ialah menumbangkan Barisan Nasional dalam PRU14. Usaha menumpaskan BN memerlukan kerjasama dan persepakatan antara parti-parti pembangkang supaya keyakinan rakyat sebagai pemilih mempunyai pilihan yang tepat pihak mana yang harus disokong. Pemilih ingin melihat pembangkang memiliki visi yang jelas dan berkeyakinan untuk menumpaskan sebuah gagasan gergasi yang menguasai 13 siri PRU sejak merdeka, dalam tempoh hampir 60 tahun.  

Pengalaman dari PRK Kuala Kangsar dan Sungai Besar, secara mudah dan umumnya menyimpulkan tanpa pemuafakatan parti-parti pembangkang, sukar untuk menewaskan BN, malah secara langsung memberikan peluang kepada BN menang mudah. 

Dalam sejarah pilihan raya di Malaysia, kerjasama atau persefahaman pilihan raya antara parti-parti pembangkang telah membuahkan hasil. Kerjasama antara parti-parti pembangkang adalah berfokus kepada mengelelakkan pertindihan calon yang membawa kepada perpecahan undi. Mekanisme yang paling berjaya ialah mempastikan wujud "satu lawan satu" antara BN dengan calon pembangkang.  

Satu lagi mekanisme kerjasama ialah dengan mewujudkan persaingan tiga penjuru, di mana salah satu parti sebagai "spoiler" untuk memecahkan undi.  

Kedua-dua pendekatan ini dapat dilihat strategi persefahaman parti-parti pembangkang di Kelantan: UMNO, MCA dan Berjasa dalam Pilihan Raya Negeri (PRN) Kelantan 1978. Di kawasan kubu kuat UMNO dan Pas, persepakatan UMNO-MCA-Berjasa meletakkan calon tunggal untuk saingan satu lawan satu dengan Pas. Kawasan selamat BN, UMNO bertanding di 9 kerusi dan MCA 1 kerusi, sementara kubu kuat Pas, dibiarkan Berjasa bertanding secara satu lawan satu dengan Pas di 12 kerusi. Hasilnya, UMNO menang 8 kerusi, MCA menang satu dan Berjasa menang 11 kerusi. 

Di 14 kawasan lagi yang merupakan kerusi seimbang atau kelabu bagi pembangkang (UMNO) dan kerajaan (Pas), UMNO mengadakan pakatan menjadikan Berjasa untuk memecahkan undi Pas. Lantaran Berjasa, sebuah parti serpihan dari Pas, mampu menarik penyokong Pas. BN berjaya sepenuhnya menguasai semua 14 kerusi berkenaan menerusi calon UMNO. Di kerusi Semut Api, BN perolehi 2,813 undi, Pas 2,737 undi, sementara Berjasa 983 undi. Di Bandar Pasir Mas; BN 3,252 undi, Pas 1,647 undi, Berjasa 2,333 undi. Di Bandar Machang; BN 3,833 undi, Pas 1,632 undi, Berjasa 2,359 undi. Undi Pas campur Berjasa mengatasi undi BN. 

Laluan mudah BN untuk menang di beberapa kerusi, bila sebahagian undi Pas ditarik oleh Berjasa. Tanpa penyertaan Berjasa, kiranya saingan satu lawan satu UMNO lawan Pas, pertandingan menjadi sengit. Di kerusi Telipot; BN dapat 3,949 undi, Pas 1,376 dan Berjasa 1,918 undi. Di Gual Ipoh; BN 3,859 undi, Pas 881 undi dan Berjasa 1,097 undi. Di Lanas; BN 2,247 undi, Pas 2,059 undi, Berjasa 166 undi dan calon Bebas 105 undi. Di Guchil; BN 2,594 undi, Pas 1,475 undi, Berjasa 713 undi. Di Jeli; BN 2,549 undi, Pas 1,889 undi dan Berjasa 391 undi.  

Cubaan pertama pakatan atau persefahaman pilihan raya berlaku dalam PRU3 (PRU 1969) bila 3 parti utama mewakili masyarakat bandar; PPP, DAP dan Gerakan, bersepakatan elak pertindihan calon. Ketiga-tiga parti bersepakat menggunakan isu hak istimewaan Melayu, yang menghasilkan kejayaan menumpaskan calon-calon Perikatan terutamanya calon MCA dan MIC di kawasan bandar dan pinggir bandar. Kejatuhan kerajaan Perikatan di Pulau Pinang serta prestasi Perikatan terumbang-ambing di Perak dan Selangor. Di samping itu, Perikatan hilang banyak kerusi di kawasan bandar di negeri-negeri Melaka, Negeri Sembilan dan Kedah. 

Dua parti pembangkang yang fokus kepada kawasan luar bandar; Pas dan Partai Rakyat, bertanding bersendirian. Oleh kerana kedua-dua parti ini bertanding bersendirian dan terlibat dengan bertanding sesama pembangkang, memberikan dua kesan; membantu pembangkang lain mengalahkan Perikatan dan memberi manfaat kepada Perikatan bila undi pembangkang berpecah. 

Oleh kerana Pas dan Partai Rakyat tidak adakan kerjasama pilihan raya dengan parti lain, turut membantu memudahkan laluan calon Perikatan mempertahankan kerusi yang dimenangi dalam PRU 1964. Di Parlimen Alor Star, kawasan campuran, calon MCA mewakili Perikatan yang dapat 9,016 undi menang bila undi pembangkang berpecah kepada calon Gerakan (Cina)8,543 undi dan calon Pas 7,258 undi.   Di Kuantan, yang menyaksikan pertandingan antara 3 calon Melayu, Perikatan dapat 8,798 undi, Partai Rakyat 7,491 undi dan Pas 3,438 undi. Di kerusi Parlimen Perlis Utara yang ditandingi 3 calon Melayu; UMNO/Perikatan 10,763 undi, Pas 8,057 undi dan Partai Rakyat 2,910 undi. Ketiadaan persepakatan antara pembangkang Melayu banyak membantu Perikatan, sebagaimana kes Kuantan dan Perlis Utara. 

Dua kerusi luar bandar DUN Perlis berjaya diselamatkan  Perikatan dengan bantuan perpecahan undi pembangkang bila campuran undi pembangkang lebih besar berbanding perolehan undi Perikatan.  Di kerusi Paya; Perikatan dapat 1,922 undi, sementara Pas 1,814 undi dan Partai Rakyat 186 undi, dan di kerusi Mata Air; Perikatan 1,623 undi, Pas 1,572 undi dan Partai Rakyat 223 undi. 

Penyertaan Pas di kawasan luar bandar dan pinggir bandar mengganggu Perikatan memenangi kerusi, bila andainya tanpa penyertaan Pas apabila pakatan PPP-DAP-Gerakan menjadikan isu hak keistimewaan orang Melayu sebagai isu utama, Perikatan boleh menang bila pengundi Melayu bersamanya. Calon UMNO/Perikatan yang mempertahan kerusi Batak Rabit, Perak, kalah bila cuma dapat 3,784 undi di kawasan majoriti Melayu, sementara calon India dari DAP dapat 4,403 undi dan calon Pas dapat 866 undi. Kerusi Ampang, kawasan majoriti Melayu diwakili wakil rakyat Melayu dari Perikatan sejak PRU 1959, kalah bila perolehi 6,601 undi berbanding 7,634 undi oleh calon DAP, sementara calon Pas, 3,560 undi. Kemenangan kepada calon Cina, setelah undi Melayu berpecah kepada 2 calon Melayu. 

Di kerusi Bukit Rambai, Melaka, calon UMNO/Perikatan gagal pertahan kerusi kerana undi Melayu berpecah kepada 3 calon Melayu membolehkan calon Cina dari DAP menang. Calon DAP dapat 1,578 undi, sementara calon Perikatan 1,465, Pas 883 undi dan Partai Rakyat 671 undi.

Di kawasan majoriti Melayu, persaingan sesama calon Melayu turut memihak kepada DAP atau Gerakan. Contohnya di kerusi Sirusa, Negeri Sembilan, bila calon DAP merampas kerusi Perikatan. Calon DAP dapat 2,486 undi, sementara Perikatan 2,256 undi dan Pas 482 undi. 

Calon-calon Perikatan dari MCA yang bertanding di kawasan campuran gagal pertahan kerusi, bila undi Melayu berpecah kerana penyertaan Pas. Di kerusi Parlimen Larut Selatan, calon Cina dari Gerakan mengalahkan calon MCA, bila Gerakan perolehi 15,641 undi, Perikatan 10,774 dan Pas 4,962 undi. Di kerusi Parlimen Beruas, calon Cina dari PPP dapat 8,368 undi untuk merampas kerusi MCA yang perolehi 7,900 undi, sementara Pas mendapat 4,033 undi. 

Di kerusi negeri Gopeng, Perak, calon MCA/Perikatan perolehi 4,183 undi dikalahkan oleh calon Cina dari PPP yang dapat 6,008, sementara sebahagian  undi Melayu menyokong Pas, 2,014 undi.  Di Kuang, Selangor, calon MCA kalah tipis kepada calon Cina dari Gerakan, bilamana Perikatan perolehi 3,088 undi, Gerakan 3,119 undi dan Pas membolot 1,128 undi. 

Dalam PRU11 (PRU 2004) yang menyaksikan perpecahan dalam Barisan Alternatif bila DAP keluar dari pakatan itu dalam tahun 2001, ditambah dengan perubahan kepimpinan BN yang memerlukan mandat baru, memberikan kemenangan besar kepada BN. Parti Keadilan Nasional (KeADILan) bersama Pas adakan persefahaman pilihan raya, sementara DAP bertanding bersendirian menampakkan beberapa kerusi potensi kepada pembangkang dapat dimenangi mudah oleh BN. 

Walaupun tanpa kerjasama pilihan raya, KeADILan dan Pas tidak meletak calon di kawasan bandar untuk membolehkan DAP berdepan dengan BN secara langsung, tetapi di beberapa kawasan campuran berlaku 3 penjuru bilamana KeADILan dan Pas ikut serta. Di Parlimen Taiping, calon BN perolehi 20,129 undi, sementara DAP 17,957 undi dan KeADILan 4371 undi, dengan jumlah undi pembangkang 22,228. 

Di kerusi Parlimen Puchong, dalam saingan 3 penjuru, BN perolehi 21,291 undi, Pas 9,409 dan DAP 9,185 undi untuk membolehkan BN menang besar dengan majoriti 11,882 undi. Jika dicampurkan undi DAP dan Pas berjumlah 18,594, yang memberikan BN cuma menang majoriti 2,697 undi sahaja jika satu lawan satu. Keadaan sama berlaku di kerusi Parlimen Teluk Intan dan Batu Kawan, bila DAP dan KeADILan bertanding bersama menentang BN. Justeru itu, kerusi-kerusi ini dengan mudah dimenangi pakatan pembangkang dalam PRU12 (PRU 2008) bila berlaku saingan satu lawan satu. 

Cetusan Timbalan Presiden Pas tersebut walaupun bukan pandangan rasmi dan kolektif Pas lebih merupakan satu lontaran yang harus dibincangkan agar kerancakan demokrasi dapat diraikan menjelang PRU14. Masing-masing parti mempunyai strategi dan perancangan masa depan tersendiri, apapun tunggu dan lihat apakah perkembangan selanjutnya demi matlamat utama ialah mengalahkan BN sebagai matlamat akhir.  

 

 

PRU14: peluang UMNO & DAP

PRU14: PELUANG MEMIHAK KEPADA UMNO & DAP

Pilihan Raya ke 14 (PRU14) akan mengulangi apa yang dicapai dalam PRU13, iaitu memperkukuhkan kedudukan UMNO dan DAP sebagai dua parti dominan: sebelah kerajaan dan sebelah pembangkang. PRU13 memberikan prestasi yang lebih baik buat UMNO dan DAP berbanding PRU12, berbanding parti-parti lain sama ada komponen Barisan Nasional (BN) ataupun parti-parti pembangkang utama; PKR dan Pas. 

Perkembangan yang berlaku selepas PRU13 lebih banyak memihak kepada BN berbanding tempoh sama selepas PRU12. Selepas PRU12, sebanyak 16 pilihan raya kecil (PRK) dan satu pilihan raya negeri iaitu PRN Sarawak ke 10, telah diadakan. BN dan pakatan pembangkang, masing-masing memenangi 8 PRK. BN dan pakatan pembangkang menerusi Pakatan Rakyat berjaya pertahan 6 kerusi dan hilang 2 kerusi. BN hilang dua kerusi iaitu Parlimen Kuala Terengganu dan Parlimen Sibu, sementara pakatan pembangkang gagal pertahan kerusi Parlimen Hulu Selangor dan kerusi negeri, Galas di Kelantan. BN mempersembahkan prestasi terburuk dalam mempertahankan kerajaan negeri dalam PRN Sarawak (2011).

Fenomena sebelum PRU13 menghasilkan pencapaian BN semakin menurun sebaliknya sokongan untuk pakatan pembangkang meningkat. Kejayaan BN mempertahankan kerajaan dalam prestasi yang menurun diselamatkan oleh prestasi BN menerusi calon-calon UMNO yang berjaya merampas beberapa kawasan dari pakatan pembangkang, khususnya kawasan majoriti Melayu dan luar bandar. Sungguhpun prestasi Pas dan PKR yang mendatar, pencapaian pembangkang banyak dibantu oleh kejayaan calon-calon DAP merampas kerusi BN di kawasan bandar. 

Kejayaan UMNO dan DAP menambahkan perwakilan di dewan-dewan perundangan secara langsung menjadikan kedua-dua parti ini sebagai pemenang sebenar dalam PRU13. Kedua-dua parti ini mendominasi atau sebagai parti utama dalam pakatan masing-masing, berasaskan bilangan perwakilan atau kerusi dimenangi. 

Dari sejumlah 12 PRK dan PRN Sarawak, selepas PRU13, keseluruhannya memperlihatkan pencapaian BN lebih baik berbanding PRU13, sungguhpun BN membelakangi tradisi bila tidak mempertaruhkan calon di kubu pembangkang iaitu Parlimen Bukit Gelugor dan kerusi DUN Cempaka. Malah BN berjaya merampas kerusi Parlimen Teluk Intan. 

Di samping itu, perpecahan dalam pakatan pembangkang apabila terbubarnya Pakatan Rakyat yang menjurus kepada peranan Pas sebagai blok ketiga, akan memperkukuhkan kedudukan UMNO sebagai parti dominan. Apa yang dipertontonkan oleh PRK Parlimen Kuala Kangsar dan Sungai Besar, yang lebih memudahkan saluran UMNO mengungguli dominasi BN dalam PRU14. 

Perkembangan terbaru, dengan pendakwaan Lim Guan Eng, Ketua Menteri Pulau Pinang dalam isu rasuah lebih memungkinkan cetusan gelombang baru dalam politik masyarakat Cina. Sungguhpun pengundi Cina sudah mula beralih ke BN bermula dari PRK Teluk Intan, membawa ke PRN Sarawak dan PRK Kuala kangsar dan Sungai Besar, arus ini dijangka tidak kekal lama, melihat kepada respons dan reaksi sokongan kepada Lim Guan Eng. Dalam masa singkat sejumlah RM1.8 juta berjaya didermakan untuk ikat jamin Guan Eng. 

Apakah simpati kepada Guan Eng akan mengimbasi kebangkitan rakyat tanda simpati kepada DS Anwar Ibrahim yang berjaya mengubah landskap politik 1998/1999. Ledakan persepsi dakwaan ke atas Guan Eng sebagai bermotif politik yang boleh mengubah haluan pengundi Cina khususnya untuk kembali ke pembangkang, akan mengganggu prestasi BN dalam PRU14.  

Media massa elektronik dan cetak lebih banyak memberikan ruang memaparkan provokasi kes Guan Eng. Secara tak langsung membantu menyebarluas populariti Guan Eng, demi menarik khalayak awam bersimpati. Dakwaan ke atas pemimpin pembangkang lebih bersifat agenda politik sebagaimana beberapa kes dakwaan serta tuduhan rasuah dan penyalahgunaan kuasa ke atas Allahyarham Menteri Besar Kelantan. Pagi buat repot polis, tak sampai 24 jam, terus buat siasatan, berbanding dakwaan ke atas pemimpin lain, diiktiarkan untuk menghilangkan dakwaan dengan mengambil masa yang panjang. 

Usaha memaparkan serta membesarkan isu Guan Eng lebih banyak memberi ruang publisiti percuma untuk DAP, dan melenyapkan usaha menjadikan Guan Eng tidak popular. Deretan berita mengenai isu Guan Eng lebih banyak memberi ruang menjadikannya lebih popular berbanding usaha untuk membunuh dan menghancurkan kerjaya politiknya. 

Sekiranya kes pendakwaan Guan Eng ini tidak diselesaikan menjelang PRU14, ianya boleh menarik lebih banyak simpatian dan tanggapan tidak baik kepada BN. Tambahan pula, kemunculan DAP sebagai parti kedua terbesar di Parlimen, memanglah usaha perlaku dilakukan untuk membunuh karier politik, demi menyediakan laluan mudah BN dalam PRU14. Menjelang PRU13, usaha mengkucarkacirkan DAP dilakukan oleh birokrasi untuk menggagalkan DAP meletak calon. Bila DAP terima tawaran gunakan lambang Pas di Semenanjung, usaha menghalang DAP bertanding ditarik balik. Isu ini memberi bonus kepada DAP kerana dapatan simpatian khalayak pengundi.  

Ruang DAP untuk terus menjadi parti dominan serta menyekat pengundi bandar beralih angin ke BN nampaknya lebih cerah berikutan kes Guan Eng. Setakat mana besarnya peluang DAP menguasai pengundi Cina dan pengundi bandar serta pengundi yang memahani dan menyedari agenda politik mengatasi agenda keadilan, ianya banyak bergantung kepada perkembangan kes pendakwaan dan peranan propaganda dan provokasi media.